Η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία: πληθυσμός, δικαιώματα, ζητήματα

Η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία: πληθυσμός, δικαιώματα, ζητήματα

Η ελληνική εθνική μειονότητα είναι η μεγαλύτερη μειονότητα της Αλβανίας. Ζει κυρίως στις περιοχές Αργυροκάστρου, Αγίων Σαράντα, Δελβίνου και Χειμάρρας, ενώ μικρότερες κοινότητες υπάρχουν σε όλη τη χώρα. Στην απογραφή του 2023 δήλωσαν ελληνική εθνότητα 23.485 άτομα. Ο αριθμός αυτός αμφισβητείται, γιατί η μεγάλη έξοδος προς την Ελλάδα μετά το 1990, οι μικτοί γάμοι και ο τρόπος που γίνεται η απογραφή μειώνουν όσους καταγράφονται. Τα δικαιώματα της μειονότητας είναι κατοχυρωμένα στα χαρτιά. Στην πράξη, η εκπαίδευση, οι περιουσίες και η απογραφή παραμένουν ανοιχτά μέτωπα. Παρακάτω θα βρείτε τα στοιχεία με τις πηγές τους, καθώς και μια σύγκριση με την πολύ μικρότερη ελληνική μειονότητα της Τουρκίας.

Συνοπτικά

• Πού ζουν: κυρίως στο Αργυρόκαστρο, στους Αγίους Σαράντα, στο Δέλβινο και στη Χειμάρρα. Υπάρχουν επίσης ελληνικά χωριά κοντά στην Αυλώνα (Νάρτα, Ζβέρνετς) και ελληνόφωνοι οικισμοί στην περιοχή της Κορυτσάς.
• Πόσοι είναι: 23.485 άτομα (0,98% του πληθυσμού) στην απογραφή του 2023. Οι εκτιμήσεις διαφέρουν πολύ, ανάλογα με τη μέθοδο και την πηγή.
• Δικαιώματα: υπάρχουν ελληνόγλωσσα σχολεία, δημόσια και ιδιωτικά. Η Αθήνα θέτει την προστασία της μειονότητας ως προϋπόθεση για την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ.
• Ανοιχτά ζητήματα: η εκπαίδευση, οι περιουσίες (ιδίως στη Χειμάρρα και κοντά στην Αυλώνα), η αξιοπιστία της απογραφής και η δημογραφική συρρίκνωση.
• Τουρκία: οι Ρωμιοί αναγνωρίζονται βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης. Σήμερα μετριούνται σε λίγες χιλιάδες, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη.

Πίνακας περιεχομένων

• Ποιοι ανήκουν στη μειονότητα και πού ζουν
• Πόσοι είναι: γιατί οι αριθμοί δεν συμφωνούν
• Ιστορική διαδρομή: από τα μειονοτικά σχολεία στη μεγάλη έξοδο
• Νομικό καθεστώς και δικαιώματα στην πράξη
• Τα ανοιχτά ζητήματα σήμερα
• Η ελληνική μειονότητα της Τουρκίας: μια χρήσιμη σύγκριση
• Η ματιά του Παρατηρητηρίου
• Συνεισφέρετε στην καταγραφή
• Συχνές ερωτήσεις
• Πηγές

Ποιοι ανήκουν στη μειονότητα και πού ζουν

Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, η συντριπτική πλειονότητα της μειονότητας ζει στις ευρύτερες περιοχές Αργυροκάστρου, Αγίων Σαράντα, Δελβίνου και Χειμάρρας. Πολλοί Έλληνες ζουν επίσης διάσπαρτοι στην υπόλοιπη Αλβανία, κυρίως στα αστικά κέντρα.

Ο πιο λεπτομερής χάρτης δείχνει τρεις μεγάλους πυρήνες:

1. Τη νότια ενδοχώρα. Είναι οι πρώην επαρχίες Αργυροκάστρου, Αγίων Σαράντα και Δελβίνου, με τα χωριά της Δρόπολης, της Πωγωνιανής και της Βούρκου. Εδώ βρίσκεται ο ιστορικός πυρήνας των αναγνωρισμένων μειονοτικών ζωνών.
2. Τα παράλια. Περιλαμβάνουν τρία χωριά της Χειμάρρας, καθώς και τα χωριά Νάρτα και Ζβέρνετς κοντά στην Αυλώνα. Πρόκειται για κοινότητες με έντονη τοπική ταυτότητα και, όπως θα δούμε, με τα πιο οξυμένα ιδιοκτησιακά προβλήματα.
3. Την ευρύτερη περιοχή της Κορυτσάς. Εδώ υπάρχουν ελληνόφωνοι οικισμοί έξω από τις παραδοσιακές μειονοτικές ζώνες.

Σε αυτούς προστίθεται ένας τέταρτος πληθυσμός, που συχνά ξεχνιέται. Είναι οι Έλληνες που μετακινήθηκαν, αναγκαστικά ή εθελοντικά, κατά την κομμουνιστική περίοδο. Αυτές οι εσωτερικές μετακινήσεις διέσπειραν ελληνόφωνους σε περιοχές όπως το Περμέτι, το Τεπελένι και το Μπεράτι. Επίσης, μετά το 1990 πολλές οικογένειες εγκαταστάθηκαν στα Τίρανα και στο Δυρράχιο. Γι’ αυτό η εικόνα μιας μειονότητας «κλεισμένης» σε λίγα χωριά του Νότου δεν ανταποκρίνεται πια στην πραγματικότητα.

Για το ευρύτερο πλαίσιο των ελληνικών κοινοτήτων στη χερσόνησο, δείτε τον οδηγό μας για την ελληνική διασπορά στα Βαλκάνια.

Πόσοι είναι: γιατί οι αριθμοί δεν συμφωνούν

Το πιο συζητημένο ερώτημα για τους Έλληνες της Αλβανίας είναι ο αριθμός τους. Η απάντηση εξαρτάται από το ποιος μετράει, πώς και πότε.

Η απογραφή του 1989 κατέγραψε Έλληνες μόνο μέσα στις αναγνωρισμένες μειονοτικές ζώνες. Όσοι ζούσαν έξω από αυτές απλώς δεν μετρήθηκαν ως Έλληνες. Η ίδια πηγή σημειώνει ότι οι εκτιμήσεις παραμένουν αμφισβητούμενες, επειδή συνδέονται με τις ιστορικές διεκδικήσεις της περιοχής.

Το 2010, ένα χρόνο πριν από την απογραφή του 2011, η Καθημερινή κατέγραφε εκτιμήσεις 17.000–25.000 ατόμων. Ο ερευνητής που μίλησε στην εφημερίδα θεωρούσε ότι ο αριθμός των περίπου 20.000 ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Ως λόγους που δυσκόλευαν την καταμέτρηση ανέφερε τους μικτούς γάμους, τη μετακίνηση προς τις πόλεις και τη μόνιμη παραμονή πολλών στην Ελλάδα. Η ίδια η απογραφή του 2011 συνοδεύτηκε από καταγγελίες για παραποίηση στοιχείων από πολλές πλευρές.

Στην απογραφή του 2023, 23.485 άτομα δήλωσαν ελληνική εθνότητα, δηλαδή 0,98% του πληθυσμού. Όποιος διαβάζει αυτόν τον αριθμό πρέπει να κρατά τρία πράγματα:

• Μετράει όσους δηλώνουν, όχι όσους ανήκουν. Η ερώτηση για την εθνότητα είναι προαιρετική. Η απάντηση επηρεάζεται από τον φόβο, από κοινωνικές πιέσεις και από τις μικτές ταυτότητες.
• Αφήνει έξω τη διασπορά. Χιλιάδες άνθρωποι από τη μειονότητα ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα. Πολλοί διατηρούν σπίτια, περιουσίες και δεσμούς με τα χωριά τους, αλλά δεν απογράφονται ως κάτοικοι Αλβανίας.
• Δεν μετράει τη γλώσσα. Ελληνόφωνοι ή ορθόδοξοι που δεν δηλώνουν ελληνική εθνότητα μένουν αόρατοι στο σκέλος της εθνότητας.

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι κάποιος αριθμός είναι «ο σωστός». Είναι ότι κάθε αριθμός απαντά σε άλλο ερώτημα. Όταν διαβάζετε ένα νούμερο σε άρθρο ή σε δήλωση, ρωτήστε από ποια απογραφή ή εκτίμηση προέρχεται και ποιον μετράει. Στον οδηγό μας για την παραπληροφόρηση στη διασπορά εξηγούμε πώς ελέγχονται τέτοιοι ισχυρισμοί.

Ιστορική διαδρομή: από τα μειονοτικά σχολεία στη μεγάλη έξοδο

Η θέση των Ελλήνων υπήρξε σημείο τριβής ανάμεσα στην Αθήνα και στα Τίρανα από τη γέννηση του αλβανικού κράτους. Το κομβικό ζήτημα ήταν σχεδόν πάντα το σχολείο.

Το μεσοπόλεμο και η απόφαση της Χάγης

Στον μεσοπόλεμο, η πολιτική της αλβανικής κυβέρνησης για τα ιδιωτικά σχολεία έφτασε μέχρι το Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Αλβανία όφειλε να επιτρέπει στις μειονότητες να διατηρούν δικά τους εκπαιδευτικά ιδρύματα, να χρησιμοποιούν σε αυτά τη γλώσσα τους και να ασκούν ελεύθερα τη θρησκεία τους. Η απόφαση, όπως αναλύεται σε ακαδημαϊκή μελέτη του Πανεπιστημίου του Λουντ, έμεινε σημείο αναφοράς για τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη χώρα.

Η κομμουνιστική περίοδος

Επί Ενβέρ Χότζα, η μειονότητα αναγνωριζόταν μόνο μέσα σε συγκεκριμένες ζώνες. Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση περιορίστηκε σε αυτές και οι πληθυσμοί μετακινήθηκαν με κρατική απόφαση. Ο αθεϊσμός που επέβαλε το καθεστώς έπληξε την Ορθόδοξη Εκκλησία, που ήταν βασικός πυλώνας της κοινοτικής ζωής. Οι εκτοπίσεις σε περιοχές εκτός ζωνών εξηγούν γιατί σήμερα υπάρχουν ελληνόφωνοι σε μέρη όπου επίσημα δεν υπήρχε μειονότητα.

Μετά το 1990

Η πτώση του καθεστώτος και το άνοιγμα των συνόρων προκάλεσαν μαζική έξοδο προς την Ελλάδα. Η ελληνική διασπορά από την Αλβανία είναι πολύ μεγάλη και η συντριπτική πλειονότητά της έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Πολλά χωριά της Δρόπολης και της Πωγωνιανής ζωντανεύουν πλέον κυρίως τα καλοκαίρια και τις γιορτές, όταν επιστρέφουν οι ξενιτεμένοι. Η αλλαγή αυτή διαμόρφωσε μια διπλή πραγματικότητα: μια μειονότητα που συρρικνώνεται επιτόπου και μια πολυπληθή κοινότητα καταγωγής που ζει στην Ελλάδα και κρατά ενεργούς τους δεσμούς της.

Νομικό καθεστώς και δικαιώματα στην πράξη

Η ελληνική μειονότητα αναγνωρίζεται στην Αλβανία ως εθνική μειονότητα. Το βασικό ερώτημα για τον αναλυτή δεν είναι αν υπάρχουν δικαιώματα στα χαρτιά, αλλά αν εφαρμόζονται.

Εκπαίδευση. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, στην Αλβανία λειτουργούν ελληνόγλωσσα σχολεία στο δημόσιο σύστημα, αλλά και ιδιωτικά. Ωστόσο, η εκπαίδευση στη μητρική γλώσσα συνδέθηκε ιστορικά με τις καθορισμένες μειονοτικές ζώνες. Όπως σημειώνει το World Directory of Minorities του Minority Rights Group, η πρόσβαση και η εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων αποτελούν συχνά πεδίο διεκδικήσεων. Μια οικογένεια που ζει στα Τίρανα ή στους Αγίους Σαράντα, έξω από τα ιστορικά όρια, δεν βρίσκει απαραίτητα την ίδια πρόσβαση με μια οικογένεια της Δρόπολης. Για το πώς οργανώνεται γενικά η ελληνόγλωσση εκπαίδευση εκτός Ελλάδας, δείτε τον οδηγό μας για τα ελληνικά σχολεία διασποράς.

Ευρωπαϊκή προοπτική. Η Ελλάδα δηλώνει επίσημα ότι η προστασία των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας αποτελεί προϋπόθεση για την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ. Αυτό δίνει στην Αθήνα ένα συγκεκριμένο διπλωματικό εργαλείο. Δίνει όμως και στη μειονότητα ένα πλαίσιο παρακολούθησης, μέσα από τις εκθέσεις προόδου και τα κριτήρια προσχώρησης.

Θρησκεία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας αναδιοργανώθηκε μετά το 1990 και ο ναός ξαναέγινε κέντρο της κοινοτικής ζωής. Σε πολλά χωριά, η εκκλησία και ο πολιτιστικός σύλλογος είναι οι μόνοι θεσμοί που κρατούν την κοινότητα ζωντανή.

Τα ανοιχτά ζητήματα σήμερα

Από τη μελέτη των πηγών και την παρακολούθηση της ειδησεογραφίας, ξεχωρίζουν τέσσερα μέτωπα που επανέρχονται σταθερά:

1. Περιουσίες. Η Χειμάρρα και τα χωριά βόρεια της Αυλώνας (Νάρτα, Ζβέρνετς) βρίσκονται στο επίκεντρο. Τα κενά στους τίτλους ιδιοκτησίας από την κομμουνιστική περίοδο, σε συνδυασμό με την τουριστική ανάπτυξη των ακτών, δημιουργούν διαρκείς διενέξεις για γη και σπίτια. Η αντίδραση της Αθήνας σε τέτοιες υποθέσεις καταγράφεται τακτικά στον ελληνικό Τύπο.
2. Εκπαίδευση. Υπάρχει ανάγκη για δασκάλους, για βιβλία και για λειτουργία τάξεων έξω από τις ιστορικές ζώνες. Το ζήτημα επιβαρύνεται από τη μείωση του μαθητικού πληθυσμού.
3. Απογραφή και ορατότητα. Όσο μικρότερος είναι ο επίσημος αριθμός, τόσο πιο εύκολα αμφισβητούνται δικαιώματα που συνδέονται με την αριθμητική παρουσία, όπως σχολικές τάξεις, χρήση της γλώσσας στη διοίκηση και πινακίδες.
4. Δημογραφία. Η έξοδος προς την Ελλάδα και η γήρανση αδειάζουν τα χωριά. Το μέλλον της μειονότητας εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη σχέση της με όσους έφυγαν.

Για όποιον μελετά το θέμα, τα τέσσερα αυτά μέτωπα δεν είναι χωριστά. Μια χαμηλή απογραφή μειώνει τα σχολεία. Η έλλειψη σχολείου ωθεί τις οικογένειες να φύγουν. Και ένα άδειο χωριό είναι πιο ευάλωτο στις ιδιοκτησιακές διεκδικήσεις.

Η ελληνική μειονότητα της Τουρκίας: μια χρήσιμη σύγκριση

Πολλοί αναγνώστες που ψάχνουν για τους Έλληνες της Αλβανίας ρωτούν και για τους Έλληνες της Τουρκίας σήμερα. Η σύγκριση φωτίζει και τις δύο περιπτώσεις.

Ποιοι είναι και πόσοι έχουν μείνει

Η ιστορική ελληνική μειονότητα της Τουρκίας είναι οι Ρωμιοί, η ελληνορθόδοξη κοινότητα που αναγνωρίζεται επίσημα βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης (1923). Σύμφωνα με το Minority Rights Group, πρόσφατες εκτιμήσεις τη μετρούν σε περίπου 2.000–3.000 άτομα. Άλλες έρευνες ανεβάζουν τον αριθμό στα 4.000–5.000 ή και πάνω από 16.000, ανάλογα με το ποιους συμπεριλαμβάνουν. Η κοινότητα είναι συγκεντρωμένη κυρίως στην Κωνσταντινούπολη.

Τι διαμόρφωσε τη θέση της

Η ερευνητική έκθεση για τους Ρωμιούς της Πόλης καταγράφει τρεις παράγοντες: τη Συνθήκη της Λωζάνης, τις απελάσεις και τα μέτρα κατά των μειονοτήτων, και τις κατά καιρούς ελληνοτουρκικές εντάσεις. Οι συνέπειες άγγιξαν τα σχολεία, τις εκκλησίες και τα κοινοτικά ιδρύματα. Η κοινότητα κρατά την ταυτότητα και τη γλώσσα της μέσα από τους θεσμούς της, τα ιδρύματα και τοπικά μέσα όπως ραδιοφωνικούς σταθμούς, παρά τις οικονομικές δυσκολίες. Εκθέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η έκθεση του ACLJ για τους χριστιανούς στην Τουρκία, επισημαίνουν προβλήματα στη θρησκευτική ελευθερία και στις περιουσίες των ιδρυμάτων. Το Minority Rights Group υπογραμμίζει ότι, παρά την επίσημη αναγνώριση, οι μειονότητες δεν μπορούν να ασκήσουν πλήρως τα δικαιώματά τους λόγω της περιοριστικής ερμηνείας της Λωζάνης.

Μειονότητα και διασπορά δεν είναι το ίδιο

Η «ελληνική μειονότητα στην Τουρκία» και η «ελληνική διασπορά στην Τουρκία» είναι διαφορετικές έννοιες. Η μειονότητα είναι η ιστορική κοινότητα των Ρωμιών, με νομικό καθεστώς από τη Λωζάνη, σχολεία, ναούς και βακούφια. Η διασπορά είναι ευρύτερη. Περιλαμβάνει Έλληνες πολίτες που ζουν και εργάζονται στην Τουρκία, στελέχη επιχειρήσεων, φοιτητές και μικτές οικογένειες. Αυτοί δεν ανήκουν νομικά στη μειονότητα, αλλά συχνά στηρίζουν τους θεσμούς της. Η διάκριση έχει σημασία όταν διαβάζετε αριθμούς: μια εκτίμηση που μετράει όλους τους ελληνόφωνους δεν μετράει το ίδιο πράγμα με μια εκτίμηση για τη μειονότητα της Λωζάνης. Το ίδιο ισχύει και για την Αλβανία, όπου η μειονότητα επιτόπου και η κοινότητα καταγωγής στην Ελλάδα είναι δύο διαφορετικά μεγέθη. Για τις ιστορικές κοινότητες του Πόντου, δείτε το κείμενό μας για την ελληνική διασπορά στη Μαύρη Θάλασσα.

Αλβανία και Τουρκία με μια ματιά

Η ουσιαστική διαφορά είναι μία. Στην Αλβανία η μειονότητα παραμένει αρκετά μεγάλη ώστε να διεκδικεί και έχει έναν ισχυρό μοχλό, την ενταξιακή πορεία. Στην Τουρκία το ερώτημα είναι πλέον η επιβίωση των θεσμών μιας κοινότητας λίγων χιλιάδων. Οι δύο περιπτώσεις συνδέονται με τη ευρύτερη γεωπολιτική της Ανατολικής Μεσογείου, όπου τα μειονοτικά ζητήματα σπάνια μένουν μόνο ανθρωπιστικά.

Η ματιά του Παρατηρητηρίου

Η συζήτηση για την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία πάσχει από ένα χρόνιο πρόβλημα: οι αριθμοί και οι ισχυρισμοί κυκλοφορούν χωρίς πηγή. Από τη μία πλευρά ακούγεται ότι «δεν υπάρχει πια μειονότητα». Από την άλλη, πολλοί δίνουν μεγέθη που καμία απογραφή δεν στηρίζει. Και οι δύο στάσεις βλάπτουν τους ανθρώπους στη Δρόπολη, στη Χειμάρρα και στη Νάρτα.

Πιστεύουμε ότι η μειονότητα προστατεύεται καλύτερα με τεκμηρίωση παρά με συνθήματα. Αυτό σημαίνει να καταγράφουμε συστηματικά κάθε υπόθεση περιουσίας, κάθε σχολείο που κλείνει και κάθε απογραφή με τη μεθοδολογία της. Σημαίνει επίσης να τα αναλύουμε με την ίδια αυστηρότητα, είτε το αποτέλεσμα βολεύει είτε όχι. Γι’ αυτό λειτουργούμε ανεξάρτητα από κρατικές και κομματικές επιρροές και συνοδεύουμε κάθε ισχυρισμό με σαφείς πηγές.

Θεωρούμε επίσης ότι η Αλβανία και η Τουρκία πρέπει να διαβάζονται μαζί. Η συρρίκνωση των Ρωμιών της Πόλης δείχνει πού οδηγεί η αργή διάβρωση των θεσμών όταν κανείς δεν την καταγράφει έγκαιρα. Η ελληνική μειονότητα της Αλβανίας έχει ακόμη τον αριθμό, τους θεσμούς και την ευρωπαϊκή προοπτική για να μη ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Χρειάζεται όμως ακαδημαϊκούς, αναλυτές και μέλη της κοινότητας που θα δουλέψουν πάνω σε κοινά, ελέγξιμα δεδομένα.

Alexios

Συνεισφέρετε στην καταγραφή

Το Παρατηρητήριο Ελληνισμού καταγράφει και αναλύει συστηματικά θέματα του Ελληνισμού στα Βαλκάνια, στη Θράκη και στην Ανατολική Μεσόγειο, με όλο το υλικό διαθέσιμο δωρεάν. Αν είστε ερευνητής, αναλυτής ή μέλος της ελληνικής κοινότητας της Αλβανίας ή της Τουρκίας, μπορείτε να συμμετάσχετε ως Fellow ή να μας στείλετε τεκμηριωμένη πληροφορία μέσω της tip line.

Για το πώς λειτουργούν οι οργανώσεις που εκπροσωπούν τις κοινότητες και πού λείπει η λογοδοσία, δείτε την ανάλυσή μας για τους θεσμούς της διασποράς.

Συχνές ερωτήσεις

Πόσοι Έλληνες ζουν σήμερα στην Αλβανία;

Στην απογραφή του 2023, 23.485 άτομα δήλωσαν ελληνική εθνότητα, δηλαδή 0,98% του πληθυσμού. Ο αριθμός αυτός μετράει μόνο όσους ζουν στην Αλβανία και δήλωσαν εθνότητα. Δεν περιλαμβάνει τη μεγάλη κοινότητα καταγωγής που ζει στην Ελλάδα, ούτε όσους δεν απάντησαν. Γι’ αυτό οι εκτιμήσεις διαφέρουν.

Υπάρχουν ελληνικά σχολεία στην Αλβανία;

Ναι. Λειτουργούν ελληνόγλωσσα σχολεία στο δημόσιο σύστημα και ιδιωτικά σχολεία. Η πρόσβαση είναι ευκολότερη στις ιστορικές μειονοτικές περιοχές του Νότου. Έξω από αυτές, η λειτουργία τάξεων αποτελεί αίτημα της κοινότητας.

Τι είναι η Βόρεια Ήπειρος;

Είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα για τη νότια Αλβανία, όπου ζει ιστορικά η ελληνική μειονότητα. Ο όρος έχει ισχυρό ιστορικό και πολιτικό φορτίο και στην Αλβανία προκαλεί αντιδράσεις. Σε διεθνή και ακαδημαϊκά κείμενα χρησιμοποιείται συνήθως η διατύπωση «ελληνική μειονότητα στη νότια Αλβανία».

Πόσοι Έλληνες έχουν μείνει στην Τουρκία;

Η ιστορική ελληνορθόδοξη μειονότητα εκτιμάται σε περίπου 2.000–3.000 άτομα, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. Άλλες έρευνες δίνουν μεγαλύτερους αριθμούς, ανάλογα με το αν μετρούν και Έλληνες πολίτες ή μικτές οικογένειες. Το νομικό της καθεστώς βασίζεται στη Συνθήκη της Λωζάνης.

Γιατί η μειονότητα στην Αλβανία μειώνεται;

Κύρια αιτία είναι η μαζική μετανάστευση προς την Ελλάδα μετά το 1990. Σε αυτήν προστίθενται η γήρανση του πληθυσμού, η μετακίνηση προς τις πόλεις και οι μικτοί γάμοι. Η αυτοδήλωση στην απογραφή μπορεί επίσης να υποεκτιμά το πραγματικό μέγεθος.

Πηγές

• Υπουργείο Εξωτερικών: Αλβανία, διμερείς σχέσεις
• Greeks in Albania
• Greek minority in Albania: απογραφή 2023
• Η Καθημερινή: Δύσκολη υπόθεση η απογραφή
• Newsbomb: Τελικά πόσοι Έλληνες ζουν στην Αλβανία;
• Minority Rights and the Republic of Albania (Πανεπιστήμιο Λουντ)
• World Directory of Minorities: Αλβανία (Refworld)
• Minority Rights Group: Τουρκία
• Έκθεση για τους Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης
• ACLJ: Christians in Turkey

Προτεινόμενα

• Νομική προστασία μειονοτήτων: τι ισχύει και πώς ασκείται στην πράξη
• Ο ελληνισμός στη Βόρεια Μακεδονία: ιστορία, κοινότητες, σήμερα
• Η ελληνική διασπορά στα Βαλκάνια: ιστορία, κοινότητες και σημερινή εικόνα
• Ο ελληνισμός στη Θράκη: ιστορία, μειονότητα και σήμερα